آموزش

بررسی شکل نگارش یای میانجی در رسم الخط فارسی

 

اختلاف بر سر چگونگی نگارش یای میانجی در میان پژوهشگران زبان و ادب فارسی برای ویراستاران که با تصحیح متون سر و کاردارند اهمیت فراوانی دارد، در این فرسته مقاله ای پژوهشی درباره نگارش یای میانجی برای دوستان ویراستار آماده کرده ایم تا راه حل مناسبی در این زمینه فراروی آنان قراردهد.

لطفا دیدگاه های خود را درباره این موضوع با ما درمیان بگذارید!

 

چکیده مقاله حسن ستایش استادیار سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی با عنوان «یای میانجی در رسم الخط فارسی»:

 

ياي ميانجي ابتر يا همزه مانند (ء) كه بعد از اسامي مختوم به هاي غيرملفوظ بكار ميرود؛ مانند: نامه من، خانه من، پديده ايست كه از ديرباز در متون كهن فارسي رايج بوده و بعنوان ميراث زباني و فرهنگ نوشتاري بدست ما رسيده است؛ و ياددهي و يادگيري آن براي برقراري ارتباط نوشتاري با گذشتگان و انسانهاي عصر حاضر و آينده يك امر ضروريست. اكنون بيش از ده سالست كه در كنار برخي تغييرات رسم الخط زبان فارسي بجاي ياي كوچك بالاي هاي ناملفوظ، از ياي بزرگ (ي) استفاده ميكنند. اين جريان از كتابهاي درسي آموزش و پرورش شروع شد و از آن طريق به ساير مراكز نشر و چاپ گسترش يافت. عليرغم اينكه فرهنگستان زبان و ادب فارسي كاربرد ياي ميانجي بعد از هاي غيرملفوظ را به صورت همزه مانند (ء) تصويب كرده است؛ اما اصل تعميم، تطابق صورت مكتوب با ملفوظ، ملاحظات آموزشي، سابقه كاربرد آن در برخي از متون گذشته و التباس آن با همزه از جمله دلايليست كه طرفداران ياي ميانجي بزرگ را برآن داشته است كه بر اعتقاد و التزام خود به كاربرد ياي بزرگ بعد از هاي غيرملفوظ راسخ بمانند. اين مقاله به بررسي ميزان اتقان دلايل فوق الذكر ميپردازد و نتيجه ميگيرد كه بايد مصوبه فرهنگستان زبان و ادب فارسي ملاك عمل ما در ويرايش و نگارش فارسي قرار گيرد.

 

متن کامل مقاله

نوشتن دیدگاه

لطفا نظرات را کوتاه بنویسید و از الفاظ مناسب استفاده کنید تا امکان انتشار آن را داشته باشیم و یا مجبور به حذف آن نشویم
با تشکر


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید